O tym przykładzie
Ten przykład to jednostronna umowa o zachowaniu poufności, którą startup fintech daje do podpisu software house'owi, zanim ten zacznie budować moduł płatności. Poza zwykłą definicją informacji poufnych jest napisana pod pracę nad oprogramowaniem: wymienia systemy, do których wykonawca będzie miał dostęp, i kiedy dostęp zostanie odebrany, a kod źródłowy traktuje jako tajemnicę przedsiębiorstwa chronioną tak długo, jak nią pozostaje.
Umowy NDA z wykonawcami zawodzą w praktyce, nie na papierze, więc ta ustala zasady pracy. Wykonawca nigdy nie widzi prawdziwych danych klientów, pracuje tylko na kontach Spółki z logowaniem wieloskładnikowym i nie może wklejać kodu do narzędzi AI, które przechowują lub uczą się na tym, co dostają. Dostęp mają tylko wskazani z nazwiska członkowie zespołu, incydenty zgłasza się w ciągu 24 godzin, a czterostopniowe zakończenie współpracy kończy się usunięciem kopii i podpisanym oświadczeniem.
Dla kogo
Firmy programistyczne, startupy i zespoły produktowe, które angażują niezależnych programistów lub software house'y i dają im dostęp do kodu.